Verleidelijk – ukv

Binnen handbereik stond hij te glimmen. Ze kon haar ogen niet van hem afhouden. Het was alsof hij naar haar grijnsde ‘Pak me dan!’ Ze wist echter dat dat meteen zijn einde zou zijn en wilde dat hij iets langer zou overleven. Dan zou ze zich na zijn einde niet slecht voelen. Ze verbande hem uit het zicht, in de kelder. Vergeten kon ze hem niet.
De volgende dag kon ze zich toch niet meer bedwingen. Ze ging de kelder in, vond de doos, geopend, nog altijd glimmend maar… Zonder bonbons. Haar huisgenoot was wel voor de grijns gezwicht.

Bezoek

Als een warme wervelwind

waait zij bij mij binnen,

dwarrelt het stof op

dat om mij ligt,

streelt mijn beide kille wangen,

sust de emotie van mijn lippen,

veegt het kippenvel van mijn huid,

verruilt het grauw met een zachte bries

voor een gezonde blos

op mijn gezicht.

Leegte – ukv

Op dit moment van de dag is het gemis het grootst, word ik door een gevoel van leegte overspoeld. Gisteren heb ik afscheid van haar genomen. In die korte periode dat ze deel uitmaakte van mijn leven, leerde ik zoveel van haar kennen: haar familie, haar reizen, de moeilijkheden die ze had moeten overwinnen. Ik voelde me enorm betrokken, wilde altijd nog meer van haar weten. Maar het is voorbij. Er valt niets meer te weten. Het boek op mijn nachtkastje is uit. Vanavond begin ik nog niet aan een nieuw boek, het afscheid is nog te vers.