Ambitie

Zijn vuur wil niet louter verwarmen,

jaagt me voort

zonder dat het iets verschroeit,

zoveel verder

dan in mijn stoutste dromen,

ontsteekt in ook in mij de vlam

om te blijven proberen

of ik niet

nog stukje verder kan komen.

Verval- ukv

Het licht was langzaam gedoofd. Het langzaam donkeren in haar huis had ik meerdere keren gecompenseerd met nieuwe heldere verlichting. Zelf merkte ze er niets van. Ze verwonderde zich alleen telkens over, in haar ogen spontaan ontstane, blauwe plekken. Hoe ze die opliep, wist ze nooit.
Gisteren zat ze niet in haar stoel toen ik binnenkwam, vond ik haar niet in de keuken, de badkamer, de slaapkamer. Uiteindelijk vond ik haar onderaan de keldertrap, liggend tussen tientallen conservenblikken, kapotte jampotten, kortom in een chaos op de grond
Het enige wat ze uit kon brengen, was: ’De lichtknop is weg.’

Oud zeer – ukv

Haar gezwollen been, rijk voorzien van zichtbare aders  ligt te rusten op de kruk. Ze staart naar de open wond op haar knie. Hij zweert en stinkt niet meer en na veel desinfecterende zalven lijkt hij langzaam dicht te groeien. Het flinterdunne roofje wordt langzaam een korstje. Een korstje dat dikker zal worden en de wond zal beschermen. Toch huivert zij als zij precies op die plek per ongeluk een  tik moet incasseren.

De wond stinkt weer. Een paar dagen geleden kreeg ze een mep op haar knie. Al het zorgvuldig opgeborgen etter en pus stroomde eruit.