Waar is het licht? – ukv

Mijn gekromde rug schreeuwt om gestrekt te worden. Mijn knieën zijn geschaafd door het eindeloze kruipen. Mijn rug raakt af en toe per ongeluk het plafond. Hoe lang moet ik nog kruipen in het donker voordat ik eindelijk op kan staan. Al een tijdje zie ik licht aan het einde van de tunnel. Maar de lange rij voor mij stokt om de haverklap. De afstand tussen mij en het licht lijkt niet te verkleinen. Af en toe heb ik zin om hartgrondig te vloeken. Toch zwijg ik, bang voor arugsogen, wetend dat mijn verlossing daarmee niet versnelt.

Daas

Alle letters vieren feest,

met slingers en lampionnen

walsen ze voor mijn ogen,

zelfs als ik die

net als mijn oren sluit,.

Laat ze toch eens stoppen

met die herrie,

zodat het weer ordelijk wordt

als je ze leest.

Knuffelcontact – ukv

Haar vloer dreunt. Bassen bonzen tegen haar muren.Wat is er bij buurvrouw  Marjan aan de hand?
Mies duldt het een kwartier. Dan loopt ze naar buiten om aan te bellen. Vergeefs. Vinnig tikt ze op het raam.
‘Ah, u bent de buurvrouw’. In de deuropening staat een jonge gast. ‘Oma en ik vieren haar tachtigste met een discoparty.’
Door de openstaande woonkamerdeur knipperen felle gekleurde lampen..
‘Ik kan u helaas niet binnenlaten maar u krijgt een gebakje en een glaasje sherry, dan kunt u thuis op haar klinken..’
Even later zit Mies beduusd achter haar taartje en glaasje.