Nijd

In hem ziet hij

een koekoeksjong

dat het grootste deel

van het voedsel vrat

en nog steeds

het nest bevuilt.

Liefst zou hij hem verjagen

maar hij vermoedt

dat zijn moe

hem dan verdoemt

tot het einde van haar dagen.

Restricties

Onbekommerd grazen

in een frisse groene weide

behoorde nooit tot zijn idealen,

het was een vanzelfsprekendheid,

maar na maanden op stal

is hij ongedurig,

bruist en stampt

om aan te geven

dat hij bereid is

zelfs aan de teugel en gezadeld

naar de wei te gaan.

De vakdocent – ukv

Ze vond hem in zijn bibliotheek. Het hoogpolige tapijt, de wanden met eikenhouten boekenkasten, de stilte, maakten het tot een heiligdom. Haar blik gleed langs de titels. Ze stonden er allemaal: de Winkler Prins, de Grzimek, de Times Atlas of the World…
Als jonge studentes hadden ze gedweept met zijn donkerbruine ogen, maar die waren louter gericht op zijn schatten, de handboeken en naslagwerken.
Nu stonden ze droef. ‘De strijd is verloren,’ zei hij. ‘Van Google.’
Ze knikte stom. Al dat moois, waar ze door hem van was gaan houden, was gedoemd te verstoffen, vergelen, verpulveren, vernietigd te worden.

Vlucht

Omhoog, omhoog,

alsmaar wil ik stijgen,

veilig in mijn eigen luchtballon,

de puinhopen op aarde achterlaten,

zo ver als dit vaartuig

me dragen kan,

maar als ik dan

alleen daar boven ben,

dan word ik koud,

dan word ik eenzaam

en besef

hoeveel ik van die planeet

en zijn ongemakken houd.

Diplomatiek?

Als de zweep

weer striemt,

weer snijdt,

wil ik liefst

met mijn oren dicht

onder de tafel schuilen,

maar ik weet

wanneer ik tijdelijk

zal verdwijnen,

dat geen einde

zal maken aan de strijd

en dus meng ik mij

voorzichtig

tussen de woorden

vol haat en nijd.

Vakantie

Nadat maanden

de borden in de straten

mijn richting, mijn koers bepalen,

verlaat ik vandaag de stad

over paden

van zand en grind

door bos en weilanden te dwalen,

waar ik niet alleen die vrijheid

maar ook mezelf terugvind.