Op de drempel

Verlangend zie ik hem komen,

de wisseling van de wacht.

Hij die geacht wordt

uit ons zicht te verdwijnen,

kijk ik amper na.

In huis wis ik zijn nare sporen,

hij laat enkel

een paar kostbare relikwieën na

die ik met veel liefde

op een speciaal plekje zal bewaren.

Tegen de nieuwe zeg ik:

‘Kom maar binnen,

maar was je handen,

ontdoe je van je vuile schoenen

want dan pas

kunnen we goed beginnen’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s