Tot het einde – ukv

Het is eb. De wind speelt met mijn lange haar. De zon schijnt op mijn mijn naakte huid. Ik heb al een heel eind gelopen, maar pas nu wordt het langzaam dieper. Ik draai om, kijk naar het land dat ik achterlaat. Mijn gevoelens zijn gemengd, veel uit mijn verleden is er verdwenen, er is niets over dat de moeite waard is om voor te blijven. Resoluut draai ik me in de richting van de horizon en waad verder. Als dat niet meer lukt, ga ik op mijn rug liggen, geef me over. Zo wil ik oneindig, gedachteloos drijven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s