Inwijkeling; een herinnering – ukv

Moederziel alleen staat hij daar. Op het lege aanrecht.
Potverdrie, alweer vergeten. Dat komt door haar eeuwige getreuzel, moppert ze. Ze kijkt op haar horloge, het kan nog, schiet in haar jas, grist hem mee, haast zich naar buiten, manoeuvreert haar fiets uit de schuur en racet naar school.
Alleen de kleuters zijn nog buiten.
‘Wat kom jij doen?’ vraagt het jongetje aan de hand van de kleuterjuf.
Ze  glimlacht, kijkt in zijn grote ogen, praat met zijn juf, geeft haar de boterhammendoos.
Dag hè, groet ze.
’Jij praat raar’, zegt het jongetje.
Vlaamser zal haar taalgebruik nooit worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s