De taalneuroot

De meester leerde mij

mooie woorden, mooie zinnen,

stanste, drilde de regels

tot vlak onder mijn huid.

Zo werd de taal

een deel van mijn identiteit.

Ik kan niet anders doen dan

hem beminnen,

wie er nu aan komt,

komt aan mij.

Vandaag zie ik met lede ogen,

voel ik met erg veel spijt

hoe mijn strakke, gladde vel aldoor meer rimpelt

omdat er voortdurend iemand in snijdt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s