Waar is het licht? – ukv

Mijn gekromde rug schreeuwt om gestrekt te worden. Mijn knieën zijn geschaafd door het eindeloze kruipen. Mijn rug raakt af en toe per ongeluk het plafond. Hoe lang moet ik nog kruipen in het donker voordat ik eindelijk op kan staan. Al een tijdje zie ik licht aan het einde van de tunnel. Maar de lange rij voor mij stokt om de haverklap. De afstand tussen mij en het licht lijkt niet te verkleinen. Af en toe heb ik zin om hartgrondig te vloeken. Toch zwijg ik, bang voor arugsogen, wetend dat mijn verlossing daarmee niet versnelt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s