Eindbestemming – ukv

De blauwe, plastic kuipstoeltjes gaapten hem aan. Het zonlicht had het glazen koepeldak allang verlaten. Een van de TL buizen die de wachtruimte in het monumentale gebouw verlichtte, knipperde voortdurend. Het deerde hem niet. Met tussenpozen keek hij op het bord dat zijn trein aankondigde. Eindbestemming stond er op. Het vak voor de vertrektijd was nog altijd leeg. Volgens het spoorboekje en volgens zijn reservering was de tijd al uren verstreken. Zijn tas met benodigdheden voor deze laatste reis had hij op het stoeltje naast hem gezet. Af en toe dommelde hij in. Hem restte niets dan wachten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s